Łabędź to stacja numer 3 Inicjatywy Dharma, odkryta przypadkowo przez Locke’a i Boone’a w odcinku „All The Best Cowboys Hale Daddy Issues”. Naszym bohaterom udało się jednak otworzyć właz strzegący dostępu do środka dopiero w finale pierwszego sezonu, przy użyciu dynamitu z Czarnej Skały. Obiekt leży w południowej części Wyspy.
Według filmu instruktażowego stacja miała pierwotnie służyć jako laboratorium, w którym naukowcy mieli badać wahania elektromagnetyczne emitowane w tej części Wyspy, w której znajdował się Łabędź. Nastąpił jednak „incydent”, w wyniku którego protokół dotyczący obsługi stacji został zmieniony. Od tamtego momentu dwie osoby stanowiące obsługę stacji musiały przez 540 dni, co 108 minut, wpisywać ciąg liczb „4 8 15 16 23 42” do komputera znajdującego się w centralnej części stacji, a po tej czynności wcisnąć odpowiedni klawisz, po którym licznik resetował się na powrót do punktu wyjścia.
Stacja była pełna broni wszelkiego rodzaju, znajdującej się w niewielkiej zbrojowni, użytej później jako więzienie dla „Henry’ego Gale’a”, a także ogromna spiżarnia. Poza tym na półkach była cała kolekcja książek,. płyt winylowych, zlew, siłownia.. W korytarzu prowadzącym od wyjścia ewakuacyjnego ściany zamalowane były abstrakcyjnymi malowidłami. W ich okolicach znajdował się najprawdopodobniej źródło pola elektromagnetycznego, położone za grubą betonową ścianą. Gdy zegar odliczający czas zbliżał się do zera, siła pola wzrastała. Wciśnięcie klawisza zatrzymywało ten proces.
Osobą, która przesiadywała w bunkrze 3 lata, był sprzymierzony z rozbitkami Desmond Hume. Na Wyspę trafił przez przypadek – podczas regat jego żaglówka rozbiła się, a on sam wylądował na brzegu morza, gdzie znalazł go Kelvin Inman, przesiadujący aktualnie w bukrze. Obaj mężczyźni połączyli siły i przez pewien czas razem wciskali przycisk. Kelvin opowiedział Desmondowi o Radzinskim, człowieku, który razem z nim pełnił służbę, lecz popełnił samobójstwo. Ostatecznie Desmond odkrywa, że Kelvin go oszukał i zamierzał uciec jego łodzią – nawiązała się bójka, w wyniku której Kelvin zginął, a przycisk nie został wciśnięty – siła pola elektromagnetycznego osiągnęła apogeum, co spowodowało rozbicie się samolotu linii Oceanic 815. Gdy rozbitkowie znaleźli właz i dostali się do środka, komputer uległ zniszczeniu. Desmond uciekł, lecz rozbitkom udało się ocalić maszynę i od tej pory na zmianę wciskali przycisk. Pewnego razu, gdy do bunkru sprowadzano „Gale’a”, Locke nie wcisnął na czas przycisku. Na liczniku pojawiły się hieroglify. Locke szybko naprawił błąd i do niczego nie doszło. Przełom nastąpił, gdy podczas dyżuru Johna w bunkrze odezwał się głos z głośnika, a metalowe przeciwwybuchowe drzwi odcięły dostęp z salonu do pomieszczenia z komputerem. Johnowi przy pomocy Gale’a udało się lekko je otworzyć, ale podczas próby przejścia pod nimi drzwi opadły, przygniatając go. Henry zmuszony był sam wcisnąć przycisk. Gdy zniknął w szybie wentylacyjnym, czas minął, zgasły światła, a zapaliły się ultrafioletowe lampy, ukazujące Locke’owi mapę wyspy, rysowaną przez Radzińskiego i Kelvina. Następnie drzwi się otworzyły.
Gdy Locke z Eko znaleźli stację Perła, John obejrzał tam film instruktażowy, wedle którego wciskanie klawisza to gra psychologiczna. Rozgoryczony porzucił swój obowiązek, w który tak ślepo wierzył, a jego zajęcie przejął Eko. Zmiany zaszły, gdy do rozbitków wrócił Desmond – Locke przekonał go, by nie wcisnęli klawisza. Podstępem odcięli drogę do komputera Eko i czekali aż minie okres 108 minut. Wtedy Des przeczytał, iż to on spowodował katastrofę samolotu i nalegał, by przycisk został wciśnięty. Niestety, Locke zniszczył komputer. Czas minął, bunkrem znów zaczęły targać ogromne wstrząsy – Desmond zmuszony był użyć klucza, który zabrał martwemu Kelvinowi, a który mógł rozładować elektromagnes. Gdy przekręcił kluczyk, niebo zrobiło się fioletowe i rozległ się ogłuszający dźwięk.
Okazało się, że bunkier implodował, wyrzucając znajdujących się w nim Desmonda, Locke’a i Eko do dżungli. Została po nim tylko ogromna dziura w ziemi.
Galeria 
